خانه / از تو می پرسند؟ / قرآن خواندن و شیطان؟

قرآن خواندن و شیطان؟

قرآن خواندن و شیطان؟

در آیه ۹۸ سوره نحل آمده است که وقتی می خواهید قرآن بخوانید از شیطان به خدا پناه ببرید. مگر قرآن خواندن گناه است که باید برای آن از شیطان به خدا پناه برد؟

جواب: در این زمینه ما مقاله ای نوشته ایم و این سوال را در آن جواب داده ایم. در ادامه عین آن مقاله را می آوریم. البته در این مقاله مطالب جالب دیگری نیز در مورد این آیه وجود دارد:

چرا در حین خواندن قرآن باید به خدا پناه برد؟

در آیه ۹۸ سوره نحل آمده است که:

فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْءَانَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ‏

ترجمه: پس هنگامى که قرآن مى‏خوانى از شیطان رانده شده به خدا پناه ببر.

اولا باید گفته شود که به نظر می رسد برخی از مترجمین و مفسرین، این آیه را اشتباه معنا کرده اند چرا که آنها گفته اند آیه می خواهد بگوید قبل از اینکه شروع به خواندن قرآن کنی باید جمله ی (اعوذ بالله من الشیطان الرجیم) بگویی.

این در حالی است که آیه بحثش راجع به قبل از خواندن قرآن نیست بلکه اتفاقا بحثش راجع به حین خواندن قرآن است. آیه می گوید وقتی قرآن می خوانی به خدا پناه ببر.

حال طبیعتا در حین خواندن قرآن نمی توان جمله ی (اعوذ بالله من الشیطان الرجیم) را گفت، به همین خاطر می فهمیم که مراد از پناه بردن به خدا از شیطان، گفتن لفظیِ جمله ی (اعوذ بالله من الشیطان الرجیم) نیست بلکه مراد این است که قلبا در حین خواندن قرآن باید به خدا پناه ببری.

حال در اینجا این سوال پیش می آید که پناه بردن به خدا از شر شیطان معمولا در مواقع گناه تذکر داده می شود مثلا می گویند اگر با نامحرم خلوت کردی از شر شیطان به خدا پناه ببر. حال در اینجا این سوال پیش می آید که مگر این طور نیست که برای محفوظ ماندن از شر شیطان باید به قرآن تمسک کرد و قرآن خواند، پس چرا طبق این آیه در هنگام خواندن خود قرآن نیز باید از شر شیطان به خدا پناه برد؟ مگر حین خواندن قرآن خطری وجود دارد؟

در جواب این سوال باید گفته شود که بله خطر وجود دارد و برای دوری از همین خطر است که باید از شر شیطان به خدا پناه برد.

برای اینکه بفهمیم چنین خطری وجود دارد ابتدا به سه آیه اشاره کنیم:

آیه اول: وَ نُنزِلُ مِنَ الْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَ رَحْمَهٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ وَ لَا یَزِیدُ الظَّلِمِینَ إِلَّا خَسَارًا (اسراء-۸۲)

ترجمه: و ما از قرآن آنچه را براى مؤمنان مایه درمان ورحمت است، نازل مى‏کنیم وستمکاران را جز خسارت نمى‏افزاید.

آیه دوم: إِنَّ اللَّهَ لَا یَسْتَحْىِ أَن یَضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوضَهً فَمَا فَوْقَهَا  فَأَمَّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ فَیَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ  وَ أَمَّا الَّذِینَ کَفَرُواْ فَیَقُولُونَ مَا ذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَاذَا مَثَلًا  یُضِلُّ بِهِ کَثِیرًا وَ یَهْدِى بِهِ کَثِیرًا  وَ مَا یُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفَاسِقِینَ(بقره-۲۶)

ترجمه: بى‏تردید خدا [براى فهماندن مطلبى به مردم‏] از اینکه به پشه و فراتر از آن [در کوچکى‏] مَثَل بزند، شرم نمى‏کند اما کسانى که ایمان آورده‏اند مى‏دانند که آن مثل از سوى پروردگارشان درست و حق است و اما کسانى که کافرند گویند: خدا از این مثل چه اراده کرده است؟! خدا بسیارى را به آن مثل [به خاطر انکارشان‏] گمراه مى‏کند، و بسیارى را به آن مثل [به سبب پذیرفتنشان‏] هدایت مى‏نماید و جز فاسقان را به آن گمراه نمى‏کند.

آیه سوم: هُوَ الَّذِى أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محُّکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ  فَأَمَّا الَّذِینَ فىِ قُلُوبِهِمْ زَیْغٌ فَیَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَهِ وَ ابْتِغَاءَ تَأْوِیلِهِ(آل عمران-۷)

ترجمه: اوست که این کتاب را بر تو نازل کرد که بخشى از آن کتاب، آیات محکم است [که کلماتش صریح و معانى‏اش روشن است‏] آنها اصل و اساس کتاب‏اند، و بخشى دیگر آیات متشابه است [که کلماتش غیر صریح و معانى‏اش مختلف و گوناگون است و جز به وسیله آیات محکم و روایات استوار تفسیر نمى‏شود] ولى کسانى که در قلوبشان انحراف [از هدایت الهى‏] است براى فتنه‏انگیزى و طلب تفسیرِ [نادرست و به تردید انداختن مردم و گمراه کردن آنان‏] از آیات متشابهش پیروى مى‏کنند.

از این آیات می فهمیم که قرآن ممکن است برای عده ای عاملی برای گمراهی باشد. پس باید در حین خواندن قرآن از شر شیطان که می خواهد از طریق قرآن ما را گمراه کند به خدا پناه ببریم.

و اما در اینجا به مواردی که ممکن است از طریق قرآن گمراه شویم اشاره می کنیم:

الف) بدون تحقیق علمی از آیات قرآن بخواهیم مطلبی را به خدا نسبت دهیم.

ب) از قرآن فقط رو خوانی اش را یاد بگیریم و راجع به فهم آیات وقت نگذاریم.

ج) آیات قرآن را طبق هوای نفس خود معنا کنیم.

د) فقط آیاتی که به نفع ما است را برای مردم بخوانیم.

ه) وقتی قرآن می خوانیم غرور ما را فرا گیرد و فکر کنیم حتما بهشتی هستیم

و) از روی ریا، قرآن بخوانیم.

ز) در حین خواندن قرآن همان کاری را انجام دهیم که موجب طرد شیطان از درگاه خدا شد به این صورت که در برابر احکام خدا تسلیم نشویم و مثلا خرافات پدرانمان را بر آیات قرآن ترجیح دهیم و آیات قرآن را بدون دلیل توجیه کنیم.

ح) قرآن خواندن ما محدود شود به قبرستان ها و جلسات ختم

اتفاقا آیات ۹۹ و ۱۰۰ از سوره نحل که پس از آیه ی مورد بحث قرار دارند مشخص می کند که در حین خواندن قرآن چه کسانی می توانند از دست شیطان فرار کنند. به این دو آیه نیز توجه کنید:

إِنَّهُ لَیْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلىَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَلىَ‏ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ(۹۹) إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلىَ الَّذِینَ یَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِینَ هُم بِهِ مُشْرِکُونَ(۱۰۰)

ترجمه: یقیناً او بر کسانى که ایمان آورده‏اند وهمواره بر پروردگارشان توکل مى‏کنند، تسلّطى ندارد. (۹۹) تسلّطش فقط بر کسانى است که او را سرپرست و دوست خود گرفته‏اند و بر کسانى است که [به وسیله اغواگرى او] براى خدا شریک قرار داده‏اند. (۱۰۰)

از آیه ۹۹ می فهمیم که اگر می خواهیم در حین خواندن قرآن، شیطان بر روی ما تأثیر نگذارد دو کار باید انجام دهیم:

الف) اهل ایمان شویم یعنی درونی امن برای خود ایجاد کنیم.(اینکه درون امن چه خصوصیاتی دارد را در جزوه ی (تحقیقی پیرامون معنای ایمان و عمل صالح) بیان کرده ایم)

ب) در حین قرائت قرآن بر خدا توکل کنیم به این معنا که همه کاره را خدا بدانیم و همواره او مدّ نظر ما باشد و برای غیر خدا در مقابل خدا، اثری قائل نشویم.

این دو کار همان چیزهایی است که نقطه ی مقابلش در آیه ۱۰۰ بیان شده است یعنی به جای ایمان به خدا به شیطان ایمان آوریم و از طرف دیگر در حین خواندن قرآن، غیر خدا نیز مدّ نظر ما باشد.

دکمه

همچنین ببینید

عزاسازی یا عزاداری؟!

نظر شما راجع به سبک های مختلف عزاداری مثل زنجیر زنی یا قمه زنی یا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *