۱۳۹۶/۱۲/۰۱
پست های اخیر
خانه / از تو می پرسند؟ / دنیاگرایان؟

دنیاگرایان؟

دنیاگرایان؟

در آیاتى از قرآن مثل آیه ۱۸ سوره اسراء یا آیات ۱۵ و ۱۶ سوره هود آمده است که کسانى که دنیا را اراده مى کنند به جهنم مى روند. حال واقعا مصداق اراده کنندگان دنیا چه کسانى هستند؟ آیا کسانى که مثلا اختراعاتى مى کنند و به بشریت خدمت مى کنند ولى خیلى کارى به آخرت ندارند مصداق این آیات هستند؟ آیا کسانى که در غرب براى حقوق بشر کار مى کنند ولى کارى به آخرت ندارند شامل این آیات مى شوند؟

جواب: چنین افرادى شاید مصداق وَ مَنْ أَرَادَ الاَخِرَهَ در آیه ۱۹ سوره اسراء نباشد ولى بعید است که مصداق مَنْ کانَ یُریدُ الْحَیاهَ الدُّنْیا باشند چرا که اراده کننده ى دنیا معناى خاصى دارد. به صرف اینکه کسى براى دنیا کار کند نمى توان او را مصداق مَنْ کانَ یُریدُ الْحَیاهَ الدُّنْیا دانست و الا همه ى افراد که هر روز اراده مى کنند که غذا بخورند و بخوابند مصداق این آیه خواهند شد. خود مسلمانان و مذهبى ها آیا همگى در حین خوابیدن یا غذا خوردن به این نیت غذا مى خورند یا مى خوابند که براى آخرتشان کار کنند؟

به نظر مى رسد که طلب کردن دنیا در امور طبیعى که ضروریات زندگى طى شود یا زندگى خوب و بهترى داشته باشیم یا براى از بین بردن ظلم و رعایت حقوق بشر کار کنیم اشکالى ندارد و این مورد مذمت دین نیست. آنچه که مورد مذمت است این است که فرد به گونه اى دنیا را طلب کند که حاضر شود براى بدست آوردن دنیا هرکارى بکند و مثلا حق را زیر پا بگذارد یا به دیگران ظلم کند.

اتفاقا کسانى که به دنبال اختراعات هستند یا براى حقوق بشر کار مى کنند افرادى هستند که دنیایشان را تا حدى به خطر مى اندازند و به چنین کسانى نمى توان اراده کننده ى دنیا خطاب کرد.

یادمان نرود جملاتى مثل مَنْ کانَ یُریدُ الْحَیاهَ الدُّنْیا جملاتى مبهم هستند که عمومیت از آنها بدست نمى آید و به همین خاطر نمى توان گفت هر کسى که دنیا را اراده کرد مصداق این آیه است بلکه مصداق این آیه با توجه به قرائن دیگر بدست مى آید همچنانکه خود مفسرین نیز از آیاتى مثل آیه ۸۲ سوره مائده بدست نمى آورند که هرکسى یهودى است مصداق آن آیه است. حال در آیات مورد بحث نیز ما مصداق مَنْ کانَ یُریدُ الْحَیاهَ الدُّنْیا را با توجه به قرائن دیگر مشخص کردیم که چه کسانی هستند.

توجه کنید که فهم آیات قرآن نیاز به دقت دارد و ممکن است یک بى دقتى در فهم آیات قرآن موجب شود که عقیده اى اشتباه به مردم داده شود و مثلا افراد فکر کنند کسانى که در غرب براى حقوق بشر کار مى کنند و کارى به آخرت ندارند همگى جهنم هستند.

بله این افراد همچنانکه گفتیم ممکن است مصداق اراده کننده ى آخرت نباشند ولى مصداق اراده کننده ى دنیا نیز معلوم نیست باشند. اتفاقا ما مى خواهیم بگوییم دین دارانى که حقوق بشر را رعایت نمى کنند و براى دنیایشان حاضرند حق را منکر شوند یا مردم را از کسب اطلاعات صحیح با امثال پارازیت و …. دور مى کنند چنین افرادى به اراده کنندگان دنیا نزدیک ترند.

به این نکته نیز توجه شود که اینکه در سوره قیامت دو عنوان قیامت و نفس لوامه را در کنار هم آورده است نشان دهنده ى این است که وجدان داشتن و طبق وجدان رفتار کردن خودش نوعى از قبول داشتن قیامت است. حال چنین افرادى که براى حقوق بشر فعالیت مى کنند یا خبرنگار هستند در واقع نداى وجدان خودشان را پاسخ مى دهند و اگرچه ممکن است در ظاهر برخى از آنها اعتقادى به قیامت به آن معناى مشهور نداشته باشند ولى عملا معتقد به دادگاهى به عنوان محاکمه هستند.

البته سوال مطرح شده را به گونه ی دیگری نیز می توان پاسخ داد و آن اینکه جمله ی مَنْ کانَ یُریدُ الْحَیاهَ الدُّنْیا با توجه به اینکه عمومیت از آن برداشت نمی شود مربوط به افرادی که جاهل قاصر هستند نمی باشد. بالاخره ممکن است کسی در کارهایش اصلا قیامت را مدّ نظر نداشته باشد ولی واقعا این، از روی جهل قصوری باشد و طبیعتا چنین کسی جهنم نمی رود.

آخرین نکته اینکه شاید افرادی که به نظر ما قیامت مدّ نظر آنها نیست اتفاقا بیشتر از خود ما معتقد به قیامت و حساب و کتاب باشند. گاهی اوقات برخی دین داران فکر می کنند چون فلان گزارشگرِ غربی بدحجاب است اصلا معتقد به قیامت نیست در حالی که همان گزارشگر ممکن است اعتقاد زیادی به قیامت داشته باشد.

دکمه

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*