خانه / اعتقادات / اسلام پژوهی / نکاتی پیرامون دین داری نوجوانان و جوانان

نکاتی پیرامون دین داری نوجوانان و جوانان

نکاتی پیرامون دین داری نوجوانان و جوانان

نکته ۱ : امروزه فرزندان ما نسبت به دین با دو مشکل رو به رو هستند :

الف) بی دینی : به این معنا که به طور کلی نسبت به دین بی تفاوت می شوند.

ب) بد دینی : به این معنا که دین را به صورت اشتباه می آموزند.

توجه داشته باشیم که بد دینی اگر بدتر از بی دینی نباشد کمتر از آن نیست. توجه داشته باشید که در بسیاری از موارد بی دین شدن فرزندان ما ، منشأش بد دینی است. پس باید سعی کنیم که دین داریِ صحیح را ، هم خودمان یاد بگیریم و هم به فرزندانمان بیاموزیم.

نکته ۲ : مصادیقی از بد دینی در جامعه ی ما عبارت است از :

الف) پدر و مادر با اینکه اهل نماز و روزه و مسجد هستند ولی از لحاظ اخلاق اجتماعی ضعیف هستند.

ب) دین داری پدر و مادر ، تقلیدی باشد و توقع داشته باشند که فرزندانشان نیز از آنها تقلید کنند.

ج) خلاصه کردن دین در آداب ظاهری و غفلت از حقیقت دین.

د) خروج از حد اعتدال و کشیده شدن به افراط و تعصبات خشک مذهبی

ه) کاریکاتوری جلوه دادن دین

و) خشن جلوه دادن دین به این صورت که مثلا دین در اشک و لعن و عزا و … خلاصه گردد.

ز) بدون دلیل و سند محکم ، اموری را به عنوان دین پذیرفتن مثلا از روایات ضعیف استفاده کردن

نکته ۳ : به جملات زیر دقت کنید :

(هر جور فکر کنی همانجور حرف می زنی. هر جور که حرف بزنی همانجور عمل می کنی. هر جور که عمل بکنی همانجور عادت پیدا می کنی. هر جور عادت پیدا کنی همانجور شخصیتت شکل می گیرد. هر جور شخصیتت شکل بگیرد همانجور سرنوشتت ایجاد می شود. پس اول فکرت را درست کن.)

ما باید سعی کنیم در اصلاح فکر خود و فرزندان و خانواده ، تمام تلاشمان را بکنیم.

نکته ۴ : در دین داری نباید فقط اهل ذکر باشیم بلکه باید اهل فکر هم باشیم. سعی کنیم دین داری آگاهانه داشته باشیم نه اینکه دین داریِ ما از روی عادت باشد به گونه ای که پیشرفتی در آن حس نشود. دین داری آگاهانه ی پدر و مادر بر روی فرزندان نیز تأثیر خواهد داشت.

نکته ۵ : بزرگی می گوید : بهترین استاد کسی نیست که فقط اندیشه ها را به ما یاد دهد بلکه بهترین استاد کسی است که علاوه بر اندیشه ها ، اندیشیدن را نیز به ما یاد دهد.

سعی کنیم راجع به اینکه به فرزندانمان اندیشیدن بیاموزیم تلاش کنیم و فقط به فکر این نباشیم که مغز آنها را پُر از اندیشه کنیم. توجه داشته باشیم که ما باید فرزندانمان را به گونه ای تربیت کنیم که خودشان بفهمد به دنبال برخی از کارها نروند. امروزه باید واقع نگر باشیم و بدانیم که با توجه به وسائل ارتباط جمعی نمی توان جلو نشر اطلاعات را گرفت. هر کاری که کنیم و هر نوع محدودیتی که ایجاد کنیم بالاخره اطلاعات به فرزندانمان خواهد رسید. پس چه خوب است که آنها را در برابر اطلاعات منفی واکسینه کنیم.

نکته ۶ : نباید فقط به فکر تغذیه ی جسم فرزندانمان باشیم بلکه باید برای تغذیه ی روح آنها نیز تلاش کنیم. همان قدر که برای غذا و لباس فرزندانمان اهمیت قائلیم باید برای فکر و روح آنها نیز اهمیت قائل باشیم. بسیاری از والدین چون دیر به فکر تغذیه ی روح فرزندانشان می افتند ضررهای آن را درک خواهند کرد.

نکته ۷ : سعی کنیم هفته ای یک مرتبه برای فرزندانمان در منزل جلساتی بگذاریم و آنها را با امور دینی و امور اجتماعی ، آشنا کنیم. در این زمینه دعوت از مشاورین مذهبی و مشاورین خانواده می تواند در پیشرفت جلسات موثر باشد.

نکته ۸ : باید به فرزندانمان بیاموزیم که در هر جلسه ی مذهبی شرکت نکنند. برخی از جلسات که به نام هیأت برگزار می شود و دارای عملکردهای افراطی است ، دارای نتایج خوبی نیست. شایسته است که فرزندانمان را هر چه بیشتر با قرآن که منبع اصلی دین اسلام است آشنا کنیم.

همچنین ببینید

امام حسین ع را برای چه می خواهیم؟

امام حسین علیه السلام را برای چه می خواهیم؟ اقشار مختلف مردم ، هریک از …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *