۱۳۹۷/۰۵/۳۰
پست های اخیر
خانه / اخلاق / اخلاق در قرآن / تفاوت ادبیات انسان‌های با تقوا و انسان‌های غنی در قرآن

تفاوت ادبیات انسان‌های با تقوا و انسان‌های غنی در قرآن

تفاوت ادبیات انسان‌های با تقوا و انسان‌های غنی در قرآن

انسان غنى : وَ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَ هُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَن تَبِیدَ هَاذِهِ أَبَدًا(۳۵) وَ مَا أَظُنُّ السَّاعَهَ قَائمَهً وَ لَئنِ رُّدِدتُّ إِلىَ‏ رَبىّ‏ِ لَأَجِدَنَّ خَیرًْا مِّنْهَا مُنقَلَبًا(کهف-۳۶)

ترجمه : و در حالى که نسبت به خود ستمکار بود، در باغ خویش گام نهاد، و گفت: «من گمان نمى‏کنم هرگز این باغ نابود شود! (۳۵) و باور نمى‏کنم قیامت برپا گردد! و اگر به سوى پروردگارم بازگردانده شوم (و قیامتى در کار باشد)، جایگاهى بهتر از این جا خواهم یافت!» (۳۶)

انسان با تقوا : قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَ هُوَ یحَُاوِرُهُ أَ کَفَرْتَ بِالَّذِى خَلَقَکَ مِن تُرَابٍ ثمُ‏َّ مِن نُّطْفَهٍ ثمُ‏َّ سَوَّئکَ رَجُلًا(۳۷) لَّاکِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبىّ‏ِ وَ لَا أُشرِْکُ بِرَبىّ‏ِ أَحَدًا(۳۸) وَ لَوْ لَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَکَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ  إِن تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنکَ مَالًا وَ وَلَدًا(۳۹) فَعَسىَ‏ رَبىّ‏ِ أَن یُؤْتِینَ‏ِ خَیرًْا مِّن جَنَّتِکَ و…. سوره کهف‏

ترجمه : دوست (با ایمان) وى- در حالى که با او گفتگو مى‏کرد- گفت: «آیا به خدایى که تو را از خاک، و سپس از نطفه آفرید، و پس از آن تو را مرد کاملى قرار داد، کافر شدى؟! (۳۷) ولىّ من کسى هستم که «اللَّه» پروردگار من است و هیچ کس را شریک پروردگارم قرار نمى‏دهم! (۳۸) چرا هنگامى که وارد باغت شدى، نگفتى این نعمتى است که خدا خواسته است؟! قوّت (و نیرویى) جز از ناحیه خدا نیست! و اگر مى‏بینى من از نظر مال و فرزند از تو کمترم (مطلب مهمّى نیست)! (۳۹) شاید پروردگارم بهتر از باغ تو به من بدهد …..

———————————–

انسان غنى : قَالَ إِنَّمَا أُوتِیتُهُ عَلىَ‏ عِلْمٍ عِندِى(قصص-۷۸)

ترجمه :  (قارون) گفت: «این ثروت را بوسیله دانشى که نزد من است به دست آورده‏ام!»

انسان با تقوا : وَ ابْتَغِ فِیمَا ءَاتَئکَ اللَّهُ الدَّارَ الاَْخِرَهَ  وَ لَا تَنسَ نَصِیبَکَ مِنَ الدُّنْیَا  وَ أَحْسِن کَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَیْکَ  وَ لَا تَبْغِ الْفَسَادَ فىِ الْأَرْضِ  إِنَّ اللَّهَ لَا یحُِبُّ الْمُفْسِدِینَ(قصص-۷۷)

ترجمه : به قارون گفتند در آنچه خدا به تو داده، سراى آخرت را بطلب و بهره‏ات را از دنیا فراموش مکن و همان‏گونه که خدا به تو نیکى کرده نیکى کن و هرگز در زمین در جستجوى فساد مباش، که خدا مفسدان را دوست ندارد!

———————————–

انسان غنى : قَالَ الَّذِینَ یُرِیدُونَ الْحَیَوهَ الدُّنْیَا یَالَیْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتىِ‏َ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِیمٍ(قصص-۷۹)

ترجمه : آنها که خواهان زندگى دنیا بودند گفتند: «اى کاش همانند آنچه به قارون داده شده است ما نیز داشتیم! به راستى که او بهره عظیمى دارد!»

انسان با تقوا : وَ قَالَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْعِلْمَ وَیْلَکُمْ ثَوَابُ اللَّهِ خَیرٌْ لِّمَنْ ءَامَنَ وَ عَمِلَ صَالِحًا وَ لَا یُلَقَّئهَا إِلَّا الصَّابرُِونَ(قصص-۸۰)

ترجمه : اما کسانى که علم و دانش به آنها داده شده بود گفتند: «واى بر شما ثواب الهى براى کسانى که ایمان آورده‏اند و عمل صالح انجام مى‏دهند بهتر است، اما جز صابران آن را دریافت نمى‏کنند.»

———————————–

انسان غنى : فَانطَلَقُواْ وَ هُمْ یَتَخَافَتُونَ(۲۳) أَن لَّا یَدْخُلَنهََّا الْیَوْمَ عَلَیْکمُ مِّسْکِینٌ(قلم-۲۴)

ترجمه : آنها حرکت کردند در حالى که آهسته با هم مى‏گفتند:» (۲۳) «مواظب باشید امروز حتى یک فقیر وارد بر شما نشود!» (۲۴)

انسان با تقوا : قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَ لَمْ أَقُل لَّکمُ‏ْ لَوْ لَا تُسَبِّحُونَ(قلم-۲۸)

ترجمه : یکى از آنها که از همه عاقلتر بود گفت: «آیا به شما نگفتم چرا تسبیح خدا نمى‏گویید؟!

———————————–

انسان غنى :  قَالَ الَّذِینَ غَلَبُواْ عَلىَ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیهِْم مَّسْجِدًا(کهف-۲۱)

ترجمه : آنان که بر کارشان [نسبت به اصحاب کهف‏] پیروز شدند، گفتند: به یقین مسجدى بر روى [جایگاه‏] آنان بنا خواهیم کرد.

انسان با تقوا : فَقَالُواْ ابْنُواْ عَلَیهِْم بُنْیَانًا  رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ(کهف-۲۱)

ترجمه :  پس [عده‏اى‏] گفتند: «بر روى آنها ساختمانى بنا کنید، پروردگارشان به [حال‏] آنان داناتر است.»

———————————–

انسان غنى : قَالَ لَأَقْتُلَنَّکَ(مائده-۲۷)

ترجمه : قابیل به هابیل گفت من قطعا تو را مى کشم.

انسان با تقوا : قَالَ إِنَّمَا یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِینَ(۲۷) لَئنِ بَسَطتَ إِلىَ‏َّ یَدَکَ لِتَقْتُلَنىِ مَا أَنَا بِبَاسِطٍ یَدِىَ إِلَیْکَ لِأَقْتُلَکَ  إِنىّ‏ِ أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَلَمِینَ(کهف-۲۸)

ترجمه : [هابیل‏] گفت: «خدا فقط از تقواپیشگان مى‏پذیرد.» (۲۷) «اگر دست خود را به سوى من دراز کنى تا مرا بکشى، من دستم را به سوى تو دراز نمى‏کنم تا تو را بکشم، چرا که من از خداوند، پروردگار جهانیان مى‏ترسم.» (۲۸)

———————————–

انسان غنى : وَ قَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَیَّامًا مَّعْدُودَهً(بقره-۸۰)

ترجمه : و گفتند: «جز روزهایى چند، هرگز آتش به ما نخواهد رسید.»

انسان با تقوا : قُلْ إِنىّ‏ِ أَخَافُ إِنْ عَصَیْتُ رَبىّ‏ِ عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ(انعام-۱۵)

ترجمه : بگو: «اگر به پروردگارم عصیان ورزم از عذاب روزى بزرگ مى‏ترسم.»

———————————–

انسان غنى :  وَ أَمَّا الَّذِینَ کَفَرُواْ فَیَقُولُونَ مَا ذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَاذَا مَثَلًا(بقره-۲۶)

ترجمه :  اما آنها که راه کفر را پیموده‏اند، (این موضوع را بهانه کرده) مى‏گویند: «منظور خداوند از این مثل چه بوده است؟!»

انسان با تقوا : ءَامَنَّا بِهِ کلُ‏ٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا(آل عمران-۷)

ترجمه : ما به همه آن ایمان آوردیم همه از طرف پروردگارِ ماست.

———————————–

انسان غنی : فَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ رَبَّنَا ءَاتِنَا فىِ الدُّنْیَا وَ مَا لَهُ فىِ الاَْخِرَهِ مِنْ خَلَاقٍ(بقره-۲۰۰)

ترجمه : بعضى از مردم مى‏گویند: «خداوندا! به ما در دنیا، (نیکى) عطا کن!» ولى در آخرت، بهره‏اى ندارند.

انسان با تقوا : وَ مِنْهُم مَّن یَقُولُ رَبَّنَا ءَاتِنَا فىِ الدُّنْیَا حَسَنَهً وَ فىِ الاَْخِرَهِ حَسَنَهً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ(بقره-۲۰۱)

ترجمه : و بعضى مى‏گویند: «پروردگارا! به ما در دنیا (نیکى) عطا کن! و در آخرت نیز (نیکى) مرحمت فرما! و ما را از عذابِ آتش نگاه دار!»

———————————–

انسان غنی : وَ إِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِینَ فىِ قُلُوبهِِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا(احزاب-۱۲)

ترجمه : و (نیز) به خاطر آورید زمانى را که منافقان و بیماردلان مى‏گفتند: «خدا و پیامبرش جز وعده‏هاى دروغین به ما نداده‏اند!»

انسان با تقوا : وَ لَمَّا رَءَا الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُواْ هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ مَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَانًا وَ تَسْلِیمًا(احزاب-۲۲)

ترجمه :  (امّا) مؤمنان وقتى لشکر احزاب را دیدند گفتند: «این همان است که خدا و رسولش به ما وعده داده، و خدا و رسولش راست گفته‏اند!» و این موضوع جز بر ایمان و تسلیم آنان نیفزود.

———————————–

انسان غنى : فَلَمَّا رَجَعُواْ إِلىَ أَبِیهِمْ قَالُواْ یَأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْکَیْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَکْتَلْ وَ إِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ(یوسف-۶۳)

ترجمه : هنگامى که به سوى پدرشان بازگشتند، گفتند: «اى پدر! دستور داده شده که (بدون حضور برادرمان بنیامین) پیمانه‏اى (از غلّه) به ما ندهند پس برادرمان را با ما بفرست، تا سهمى (از غلّه) دریافت داریم و ما او را محافظت خواهیم کرد!»

انسان با تقوا : قَالَ هَلْ ءَامَنُکُمْ عَلَیْهِ إِلَّا کَمَا أَمِنتُکُمْ عَلىَ أَخِیهِ مِن قَبْلُ  فَاللَّهُ خَیرٌْ حَافِظًا  وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ(یوسف-۶۴)

ترجمه : گفت: «آیا نسبت به او به شما اطمینان کنم همان‏گونه که نسبت به برادرش (یوسف) اطمینان کردم (و دیدید چه شد)؟! و (در هر حال،) خداوند بهترین حافظ، و مهربانترین مهربانان است»

———————————–

انسان غنى : وَ أَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبىّ‏ِ أَهَانَنِ(فجر-۱۶)

ترجمه : و امّا هنگامى که خدا براى امتحان انسان ، روزیش را بر او تنگ مى‏گیرد (مأیوس مى‏شود و) مى‏گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»

انسان با تقوا : الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَهٌ قَالُواْ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ(بقره-۱۵۶)

ترجمه : آنها که هر گاه مصیبتى به ایشان مى‏رسد، مى‏گویند: «ما از آنِ خدائیم و به سوى او بازمى‏گردیم!»

انسان با تقوا : وَ أَیُّوبَ إِذْ نَادَى‏ رَبَّهُ أَنىّ‏ِ مَسَّنىِ‏َ الضُّرُّ وَ أَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحمِِینَ(انبیاء-۸۳)

ترجمه : و ایّوب را (به یاد آور) هنگامى که پروردگارش را خواند (و عرضه داشت): «بد حالى و مشکلات به من روى آورده و تو مهربانترین مهربانانى!»

———————————–

انسان غنى : وَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَهً قَالُواْ وَجَدْنَا عَلَیهَْا ءَابَاءَنَا وَ اللَّهُ أَمَرَنَا بهَِا(اعراف-۲۸)

ترجمه : و هنگامى که کار زشتى انجام مى‏دهند مى‏گویند: «پدران خود را بر این عمل یافتیم و خداوند ما را به آن دستور داده است!»

انسان با تقوا : وَ الَّذِینَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَهً أَوْ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ ذَکَرُواْ اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ(آل عمران-۱۳۵)

ترجمه : و آنها که وقتى مرتکب عمل زشتى شوند، یا به خود ستم کنند، به یاد خدا مى‏افتند و براى گناهان خود، طلب آمرزش مى‏کنند.

———————————–

انسان غنى : الَّذِینَ یَتَرَبَّصُونَ بِکُمْ فَإِن کاَنَ لَکُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللَّهِ قَالُواْ أَ لَمْ نَکُن مَّعَکُمْ(نساء-۱۴۱)

ترجمه : منافقان همانها هستند که پیوسته انتظار مى‏کشند و مراقب شما هستند اگر فتح و پیروزى نصیب شما گردد، مى‏گویند: مگر ما با شما نبودیم؟

انسان با تقوا : إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ(۱) وَ رَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فىِ دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا(۲) فَسَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّکَ وَ اسْتَغْفِرْهُ  إِنَّهُ کَانَ تَوَّابَا(نصر-۳)

ترجمه : هنگامى که یارى خدا و پیروزى فرارسد، (۱) و ببینى مردم گروه گروه وارد دین خدا مى‏شوند، (۲) پروردگارت را تسبیح و حمد کن و از او آمرزش بخواه که او بسیار توبه‏پذیر است! (۳)

———————————–

انسان غنی : فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ لَا طَاقَهَ لَنَا الْیَوْمَ بِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ(بقره-۲۴۹)

ترجمه : و زمانى که او و کسانى که با او ایمان آورده بودند از نهر گذشتند، [گروهى از آنان‏] گفتند: ما را امروز قدرت مقابله با جالوت و سپاهیانش نیست.

انسان با تقوا : قَالَ الَّذِینَ یَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَقُواْ اللَّهِ کَم مِّن فِئَهٍ قَلِیلَهٍ غَلَبَتْ فِئَهً کَثِیرَهَ  بِإِذْنِ اللَّهِ  وَ اللَّهُ مَعَ الصَّبرِِینَ(۲۴۹) وَ لَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبرًْا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انصُرْنَا عَلىَ الْقَوْمِ الْکَفِرِینَ(بقره-۲۵۰)

ترجمه : کسانى که به دیدار خداوند یقین داشتند، گفتند: «بسا گروهى اندک که بر گروهى بسیار، به اذن خدا پیروز شدند، و خداوند با شکیبایان است.» (۲۴۹) و هنگامى که با جالوت و سپاهیانش روبرو شدند، گفتند: «پروردگارا، بر [دلهاى‏] ما شکیبایى فرو ریز، و گامهاى ما را استوار دار، و ما را بر گروه کافران پیروز فرماى.» (۲۵۰)

———————————–

انسان غنى : فَأَلْقَوْاْ حِبَالهَُمْ وَ عِصِیَّهُمْ وَ قَالُواْ بِعِزَّهِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَلِبُونَ(شعراء-۴۴)

ترجمه : پس ریسمانها و چوبدستى‏هایشان را انداختند و گفتند: «به عزّت فرعون که ما حتماً پیروزیم.»

انسان با تقوا : وَ قَالَ ارْکَبُواْ فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مجَْراهَا وَ مُرْسَاهَا  إِنَّ رَبىّ‏ِ لَغَفُورٌ رَّحِیمٌ(هود-۴۱)

ترجمه : و [نوح‏] گفت: «در آن سوار شوید. به نام خداست روان‏شدنش و لنگر انداختنش، بى گمان پروردگار من آمرزنده مهربان است.»

———————————–

انسان غنى : قَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ إِنَّا لَنرََاکَ فىِ ضَلَالٍ مُّبِینٍ(اعراف-۶۰)

ترجمه :  (ولى) اشراف قومش به او گفتند: «ما تو را در گمراهى آشکارى مى‏بینیم!»

انسان با تقوا : قَالَ یَاقَوْمِ لَیْسَ بىِ ضَلَالَهٌ وَ لَاکِنىّ‏ِ رَسُولٌ مِّن رَّبّ‏ِ الْعَالَمِینَ(۶۱) أُبَلِّغُکُمْ رِسَالَاتِ رَبىّ‏ِ وَ أَنصَحُ لَکمُ‏ْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ(اعراف-۶۲)

ترجمه : گفت: «اى قوم من! هیچ گونه گمراهى در من نیست ولى من فرستاده‏اى از جانب پروردگار جهانیانم! (۶۱) رسالتهاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى‏کنم و خیرخواه شما هستم و از خداوند چیزهایى مى‏دانم که شما نمى‏دانید. (۶۲)

———————————–

انسان غنى : قَالُواْ لَئنِ لَّمْ تَنتَهِ یَانُوحُ لَتَکُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِینَ(شعراء-۱۱۶)

ترجمه : گفتند: «اى نوح! اگر (از حرفهایت) دست برندارى، سنگباران خواهى شد!»

انسان غنی : قَالُواْ إِنَّا تَطَیرَّْنَا بِکُمْ  لَئنِ لَّمْ تَنتَهُواْ لَنرَْجُمَنَّکمُ‏ْ وَ لَیَمَسَّنَّکمُ مِّنَّا عَذَابٌ أَلِیمٌ(یس-۱۸)

ترجمه : آنان گفتند: «ما شما را به فال بد گرفته‏ایم (و وجود شما را شوم مى‏دانیم)، و اگر (از این سخنان) دست برندارید شما را سنگسار خواهیم کرد و شکنجه دردناکى از ما به شما خواهد رسید!

انسان با تقوا : وَ إِن کاَنَ طَائفَهٌ مِّنکُمْ ءَامَنُواْ بِالَّذِى أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طَائفَهٌ لَّمْ یُؤْمِنُواْ فَاصْبرُِواْ حَتىَ‏ یحَْکُمَ اللَّهُ بَیْنَنَا  وَ هُوَ خَیرُْ الحَْکِمِینَ(اعراف-۸۷)

ترجمه : و اگر گروهى از شما به آنچه من به آن فرستاده شده‏ام ایمان آورده‏اند، و گروهى ایمان نیاورده‏اند، صبر کنید تا خداوند میان ما داورى کند، که او بهترین داوران است!

———————————–

انسان غنى : قَالُواْ أَنىَ‏ یَکُونُ لَهُ الْمُلْکُ عَلَیْنَا وَ نحَْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْکِ مِنْهُ وَ لَمْ یُؤْتَ سَعَهً مِّنَ الْمَالِ(بقره-۲۴۷)

ترجمه : گفتند: «چگونه او بر ما حکومت کند، با اینکه ما از او شایسته‏تریم، و او ثروت زیادى ندارد؟!»

انسان با تقوا : قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَیْکُمْ وَ زَادَهُ بَسْطَهً فىِ الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ  وَ اللَّهُ یُؤْتىِ مُلْکَهُ مَن یَشَاءُ  وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ(بقره-۲۴۷)

ترجمه : پیامبران گفت : «خدا او را بر شما برگزیده، و او را در علم و (قدرت) جسم، وسعت بخشیده است. خداوند، ملکش را به هر کس بخواهد، مى‏بخشد و احسان خداوند، وسیع است و (از لیاقت افراد براى منصب‏ها) آگاه است.»

———————————–

انسان غنى : سَیَقُولُ لَکَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَ أَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا  یَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَیْسَ فىِ قُلُوبِهِمْ(فتح-۱۱)

ترجمه : زودى متخلّفان از اعراب بادیه‏نشین (عذرتراشى کرده) مى‏گویند: « (حفظ) اموال و خانواده‏هاى ما، ما را به خود مشغول داشت (و نتوانستیم در سفر حدیبیه تو را همراهى کنیم)، براى ما طلب آمرزش کن!» آنها به زبان خود چیزى مى‏گویند که در دل ندارند!

انسان با تقوا : وَ لَا عَلىَ الَّذِینَ إِذَا مَا أَتَوْکَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُکُمْ عَلَیْهِ تَوَلَّواْ وَّ أَعْیُنُهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا یجَِدُواْ مَا یُنفِقُونَ(توبه-۹۲)

ترجمه : و (نیز) ایرادى نیست بر آنها که وقتى نزد تو آمدند که آنان را بر مرکبى (براى جهاد) سوار کنى، گفتى: «مرکبى که شما را بر آن سوار کنم، ندارم!» (از نزد تو) بازگشتند در حالى که چشمانشان از اندوه اشکبار بود زیرا چیزى نداشتند که در راه خدا انفاق کنند (و با آن به میدان بروند)

———————————–

انسان غنى : یَأَیهَُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ إِنَّ کَثِیرًا مِّنَ الْأَحْبَارِ وَ الرُّهْبَانِ لَیَأْکلُُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَطِلِ وَ یَصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللَّهِ(توبه-۳۴)

ترجمه : اى کسانى که ایمان آورده‏اید! بسیارى از دانشمندان (اهل کتاب) و راهبان، اموال مردم را بباطل مى‏خورند، و (آنان را) از راه خدا بازمى‏دارند!

انسان با تقوا : وَ یَقَوْمِ لَا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مَالاً  إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلىَ اللَّهِ(هود-۲۹)

ترجمه : اى قوم! من به خاطر این دعوت، اجر و پاداشى از شما نمى‏طلبم اجر من، تنها بر خداست.

———————————–

انسان غنى : وَ نَادَى‏ فِرْعَوْنُ فىِ قَوْمِهِ قَالَ یَاقَوْمِ أَ لَیْسَ لىِ مُلْکُ مِصْرَ وَ هَذِهِ الْأَنْهَارُ تجَْرِى مِن تحَْتىِ  أَ فَلَا تُبْصِرُونَ(۵۱) أَمْ أَنَا خَیرٌْ مِّنْ هَاذَا الَّذِى هُوَ مَهِینٌ وَ لَا یَکاَدُ یُبِینُ(زخرف-۵۲)

ترجمه : فرعون در میان قوم خود ندا داد و گفت: «اى قوم من! آیا حکومت مصر از آن من نیست، و این نهرها تحت فرمان من جریان ندارد؟ آیا نمى‏بینید؟ (۵۱) مگر نه این است که من از این مردى که از خانواده و طبقه پستى است و هرگز نمى‏تواند فصیح سخن بگوید برترم؟ (۵۲)

انسان با تقوا : قُل لَّا أَمْلِکُ لِنَفْسىِ نَفْعًا وَ لَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ(اعراف-۱۸۸)

ترجمه : بگو: «من مالک سود و زیان خویش نیستم، مگر آنچه را خدا بخواهد.

———————————–

انسان غنى : وَ لَئنِ‏ْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَیَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّیَِّاتُ عَنىّ‏ِ  إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ(هود-۱۰)

ترجمه : و اگر بعد از شدّت و رنجى که به او رسیده، نعمتهایى به او بچشانیم، مى‏گوید: «مشکلات از من برطرف شد، و دیگر باز نخواهد گشت!» و غرق شادى و غفلت و فخرفروشى مى‏شود.

انسان با تقوا : فَلَمَّا رَءَاهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُ قَالَ هَاذَا مِن فَضْلِ رَبىّ‏ِ لِیَبْلُوَنىِ ءَ أَشْکُرُ أَمْ أَکْفُرُ(نمل-۴۰)

ترجمه : و هنگامى که (سلیمان) آن (تخت) را نزد خود ثابت و پابرجا دید گفت: «این از فضل پروردگار من است، تا مرا آزمایش کند که آیا شکر او را بجا مى‏آورم یا کفران مى‏کنم؟!

———————————–

انسان غنى : قَالَ لَئنِ‏ِ اتخََّذْتَ إِلَاهًا غَیرِْى لَأَجْعَلَنَّکَ مِنَ الْمَسْجُونِینَ(شعراء-۲۹)

ترجمه :  (فرعون خشمگین شد و) گفت: «اگر معبودى غیر از من برگزینى، تو را از زندانیان قرار خواهم داد!»

انسان با تقوا : وَ إِنَّا أَوْ إِیَّاکُمْ لَعَلىَ‏ هُدىً أَوْ فىِ ضَلَالٍ مُّبِینٍ(۲۴) قُل لَّا تُسْئَلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنَا وَ لَا نُسْئَلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ(۲۵) قُلْ یجَْمَعُ بَیْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ یَفْتَحُ بَیْنَنَا بِالْحَقّ‏ِ وَ هُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِیمُ(سبأ-۲۶)

ترجمه : و ما یا شما بر (طریق) هدایت یا در ضلالت آشکارى هستیم!» (۲۴) بگو: «شما از گناهى که ما کرده‏ایم سؤال نخواهید شد، (همان گونه که) ما در برابر اعمال شما مسئول نیستیم!» (۲۵) بگو: «پروردگار ما همه ما را جمع مى‏کند، سپس در میان ما بحق داورى مى‏نماید (و صفوف مجرمان را از نیکوکاران جدا مى‏سازد)، و اوست داور (و جدا کننده) آگاه!» (۲۶)

———————————–

انسان غنى : وَ قَالَتِ الْیَهُودُ وَ النَّصَارَى‏ نحَْنُ أَبْنَؤُاْ اللَّهِ وَ أَحِبَّؤُهُ(مائده-۱۸)

ترجمه : یهود و نصارى گفتند: «ما، فرزندان خدا و دوستان (خاصّ) او هستیم.»

انسان با تقوا : رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِینَا أَوْ أَخْطَأْنَا(بقره-۲۸۶)

ترجمه : (مؤمنان مى‏گویند:) پروردگارا! اگر ما فراموش یا خطا کردیم، ما را مؤاخذه مکن!

———————————–

انسان غنى : وَ قَالُواْ کُونُواْ هُودًا أَوْ نَصَارَى‏ تهَْتَدُواْ(بقره-۱۳۵)

ترجمه :  (اهل کتاب) گفتند: «یهودى یا مسیحى شوید، تا هدایت یابید!»

انسان با تقوا : قُولُواْ ءَامَنَّا بِاللَّهِ وَ مَا أُنزِلَ إِلَیْنَا وَ مَا أُنزِلَ إِلىَ إِبْرَاهِمَ وَ إِسمَْاعِیلَ وَ إِسْحَاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْبَاطِ وَ مَا أُوتىِ‏َ مُوسىَ‏ وَ عِیسىَ‏ وَ مَا أُوتىِ‏َ النَّبِیُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَینْ‏َ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَ نحَْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ(بقره-۱۳۶)

ترجمه : بگویید: «ما به خدا ایمان آورده‏ایم و به آنچه بر ما نازل شده و آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و پیامبران از فرزندان او نازل گردید، و (همچنین) آنچه به موسى و عیسى و پیامبران (دیگر) از طرف پروردگار داده شده است، و در میان هیچ یک از آنها جدایى قائل نمى‏شویم، و در برابر فرمان خدا تسلیم هستیم (و تعصبات نژادى و اغراض شخصى، سبب نمى‏شود که بعضى را بپذیریم و بعضى را رها کنیم.)»

———————————–

انسان غنى : هُوَ الَّذِى یُسَیرُِّکمُ‏ْ فىِ الْبرَِّ وَ الْبَحْرِ  حَتىَّ إِذَا کُنتُمْ فىِ الْفُلْکِ وَ جَرَیْنَ بهِِم بِرِیحٍ طَیِّبَهٍ وَ فَرِحُواْ بهَِا…. (یونس-۲۲)

ترجمه : او کسى است که شما را در خشکى و دریا سیر مى‏دهد زمانى که در کشتى قرار مى‏گیرید، و بادهاى موافق آنان را (بسوى مقصد) حرکت میدهد و خوشحال مى‏شوند (و از یاد خدا غافلند) …..

انسا با تقوا : فَإِذَا اسْتَوَیْتَ أَنتَ وَ مَن مَّعَکَ عَلىَ الْفُلْکِ فَقُلِ الحَْمْدُ لِلَّهِ الَّذِى نجََّئنَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ(۲۸) وَ قُل رَّبّ‏ِ أَنزِلْنىِ مُنزَلًا مُّبَارَکاً وَ أَنتَ خَیرُْ الْمُنزِلِینَ(مومنون-۲۹)

ترجمه : و هنگامى که تو و همه کسانى که با تو هستند بر کشتى سوار شدید، بگو: «ستایش براى خدایى است که ما را از قوم ستمگر نجات بخشید!» (۲۸) و بگو: «پروردگارا! ما را در منزلگاهى پربرکت فرود آر، و تو بهترین فرودآورندگانى!» (۲۹)

انسان با تقوا : لِتَسْتَوُواْ عَلىَ‏ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْکُرُواْ نِعْمَهَ رَبِّکُمْ إِذَا اسْتَوَیْتُمْ عَلَیْهِ وَ تَقُولُواْ سُبْحَانَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَاذَا وَ مَا کُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ(۱۳) وَ إِنَّا إِلىَ‏ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ(زخرف-۱۴)

ترجمه : تا بر پشت مرکب‏ها بخوبى قرار گیرید سپس هنگامى که بر آنها سوار شدید، نعمت پروردگارتان را متذکّر شوید و بگویید: «پاک و منزّه است کسى که این را مسخّر ما ساخت، و گر نه ما توانایى تسخیر آن را نداشتیم (۱۳) و ما به سوى پروردگارمان بازمى‏گردیم!» (۱۴)

———————————–

انسان غنى : إِنَّهُ کاَنَ فىِ أَهْلِهِ مَسْرُورًا(انشقاق-۱۳)

ترجمه : او همواره در میان خانواده‏اش [به ثروت و مال و مقام‏] خوشحال و شادمان بود.

انسان با تقوا : قَالُواْ إِنَّا کُنَّا قَبْلُ فىِ أَهْلِنَا مُشْفِقِینَ(طور-۲۶)

ترجمه : بهشتیان مى گویند : ما پیش تر [در دنیا] در میان کسان خود [از عذاب امروز] ترسان بودیم‏

———————————–

انسان غنى : قَالُواْ سمَِعْنَا وَ عَصَیْنَا(بقره-۹۳)

ترجمه : گفتند: شنیدیم ولى مخالفت کردیم.

انسان با تقوا : قَالُواْ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا  غُفْرَانَکَ رَبَّنَا وَ إِلَیْکَ الْمَصِیرُ(بقره-۲۸۵)

ترجمه : گفتند: «ما شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا! (انتظارِ) آمرزش تو را (داریم) و بازگشت (ما) به سوى توست.»

———————————–

انسان غنى : إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ(آل عمران-۱۷۳)

ترجمه : مردم [لشکر دشمن‏] براى (حمله به) شما اجتماع کرده‏اند از آنها بترسید!

انسان با تقوا : فَزَادَهُمْ إِیمَانًا وَ قَالُواْ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ(آل عمران-۱۷۳)

ترجمه : اما این سخن، بر ایمانشان افزود و گفتند: «خدا ما را کافى است و او بهترین حامى ماست.»

به هر حال تفاوت ادبیات های مختلف در قرآن خیلی زیبا است و به ما یاد می دهد که چه ادبیاتی باید داشته باشیم.


در این جزوه به تفاوت دو ادبیات در قرآن اشاره شده است. یکی ادبیات انسان های با تقوا و دیگر ، ادبیات انسان های غنی که از یاد خدا غافل شده اند. باید سعی کنیم ادبیاتمان ، ادبیات انسان‌های با تقوا و مومن باشد. حتی خوب است آیاتی که اشاره به ادبیات انسان‌های با تقوا دارد را حفظ کنیم و دائما آن را تکرار کنیم.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*